Implementatie PRINCE2 is maatwerk

De stelling in de openingszin van dit artikel is prikkelend! De uitwerking in het artikel maakt de belofte die in de inleiding wordt gewekt niet geheel waar. Het artikel geeft een goede overview van de Prince 2 methode en de schaalbaarheid waarmee het mogelijk is overbodige processtappen en onnodige bureaucratie te voorkomen. Waarom organisaties in PINO vervallen en hoe dit te ondervangen anders dan op de flexibiliteit van de methodiek te wijzen ontbreekt. Een goed uitgangspunt voor een vervolgartikel wellicht.

Veel organisaties worstelen met de invoering van de Prince 2 en komen niet verder dan PINO is de stelling. Ik onderschrijf dit gevoelsmatig maar een op onderzoek gebaseerde onderbouwing zou het artikel meer kracht geven.

Als mogelijke oorzaak stipt de auteur de afstemming van Prince 2 op de specifieke organisatie aan. Een lucratief ogend argument maar in het artikel wordt juist ingegaan op het toesnijden van Prince2 op een speciek project!
Portman heeft een punt als hij opmerkt dat in organisaties voor projectmanagers worden opgeleid in Prince 2. Training en coaching zouden zich ook moeten richten op stuurgroepleden en naar mijn mening zeker ook op projectleden en lijnmanagement.

Oneens ben ik het met de suggestie om Prince 2 integreert met de bestaande regels en richtlijnen. Dit is misschien juist wel een grote valkuil die ertoe leidt dat juist de wat grotere (en loggere) organisaties geen keuze maken voor de volledige Prince 2 methodiek maar het compromis zoeken en daarmee een combinatie vormen die schijnbaar Prince 2 is maar ontdaan van de kracht van de methode.

Het is een must om de principes te eerbiedigen. De vraag is hoeveel van de organisaties die onvoldoende rendement halen met Prince 2 zich schuldig maken aan het met voeten treden van dit uitgangspunt. Ik gok op een zeer hoog percentage!

Een paar verbeterpunten op het artikel zouden nog kunnen zijn:
- de stap van figuur 1 naar figuur 2 vergt wat denkwerk van de lezer. Het zichtbaar maken van het “snijverlies” in het artikel en een tekstuele verduidelijking (overal wordt een beetje afgeschraapt is mijn interpretatie) zouden een verheldering betekenen.
- Figuur 3 kan beter uitgediept worden. In het artikel blijven met name de omgevingsfactoren onderbelicht doordat de auteur dicht bij het project blijft terwijl binnen veel organisaties de omgeving grote invloed uitoefent, niet alleen op project maar ook de cultuur en werkwijze rondom projecten.

Al met al een prikkelend artikel dat een zeer wezenlijke discussie aansnijdt: waarom is de in potentie prima methode Prince 2 dat in de praktijk niet altijd. Verdere studie en verdieping zijn gewenst en wellicht een mooi thema om de komende maanden met elkaar uit te werken.