Het einde van de Prince 2 hype nabij?

Beste Koos,

Ik hoor wel vaker dat Prince2 bureaucratisch zou zijn, en ben het daar echt niet mee eens. Prince2 roept zelf dat je de methode voortdurend aan moet passen aan de grootte en complexiteit van het project. Helemaal niet zo’n strakke methode dus! Maar: je kunt Prince2 natuurlijk wel heel bureaucratisch implementeren. Dan kom je inderdaad terecht in strakke tremplates en een hoop administratie. Maar dat zegt meer over de implementerende organisatie dan over de methode.
En verder zal natuurlijk inderdaad gelden: een slechte projectmanager blijft dat, ook al gebruikt ie Prince2!

Groet,

Bram de Vuyst

Mijn ervaring is dat het volgen van een herkenbare methode noodzakelijk is om duidelijkheid te creeren bij alle betrokken in het proces over het proces. Zeker wanneer het grote projecten betreft met veel stakeholders. Prince2 biedt een zeer goede methode en is ook softwarematig en webbased zeer goed te ondersteunen.
Enerzijds dient de balans tussen methode (kosten in tijd en dus geld) en inhoudelijke voortgang te worden bewaakt en die kracht dient een projectmanager te hebben. Anders gaan de aandacht en inspanningen die de methode vraagt ten koste van de voortgang van de productie en ontstaan budgetoverschrijdingen op projectmanagement kosten.
Anderzijds is er geen enkele projectmanager die gestructureerd het project in control kan houden zonder een goede (uitgebalanceerd toegepaste) methode.
Zodra de inspanningen van de projectmanager teveel naar de methode gaan dient hij direct projectsupport te organiseren (kostenefficienter) zodat hij zich kan richten op de inhoudelijke voortgang (effectiever). Tevens kan hij daardoor ook beter de administratieve belasting bij de teamleden bewaken.
De kracht van een projectmanager ligt niet in een methode (de letter) maar in de vaardigheid van de beheersing van een project (de geest) waarbij Prince2 een zeer goede methode is zowel in de letter als naar de geest.
Alleen Prince2 certificering is daarom niet voldoende maar minstens ook aantoonbare vaardigheden waarbij IPMA weer een kwaliteitslabel kan zijn.
Prince2 mag daarom blijven en projectmanagers die niet meer te bieden hebben niet.

Beste Koos,

Je wekt de suggestie dat het hebben van een Prince2 certificering een soort eindpunt is voor de projectmanager. Voor mij is het slechts het begin. Door Prince2 in een organisatie in te voeren heb je de kans om een gemeenschappelijke taal te gaan spreken en duidelijkheid te creeren welke stappen uitgevoerd gaan worden. En dan heb ik het niet alleen over de projectmanager maar ook over zijn opdrachtgever. Vervolgens komen, zoals je zelf ook aangeeft de vaardigheden, zoals samenwerken, leidinggeven, conflicthantering, politiek etc, aan bod. En natuurlijk een projectmanager zonder deze vaardigheden is geen projectmanager maar tien projectmanagers met deze vaardigheden zonder gemeenschappelijke taal, zoals prince2, maken het voor een organisatie en haar opdrachtgevers wel heel moeilijk zoniet onmogelijk om projecten te volgen, te vergelijken of lessen te trekken uit afgeronde projecten.
Dat je, en passant, Prince2 als een bureaucratische methode neerzet begrijp ik maar is niet noodzakelijk. Het kan ook anders. Zie bijvoorbeeld mijn artikel: stakeholders sturen of mijn recent verschenen boek De praktische PRINCE2.
Dat OGC zelf ook niet stil zit blijkt uit het binnenkort op de markt komende Prince2 release 2009. Hierin komen ook vaardigheden van projectmanagers aan bod zoals leiderschap, beinvloeding, conflicthantering, onderhandelen, motiveren en probleemoplossen naar voren. Ook het inbedden en aanpassen van prince2 binnen een organisatie en binnen het project op basis van de grootte, complexiteit, soort project, relatie met programma standaards waarbij bijvoorbeeld het aantal te vervaardigen managementproducten in balans moet worden gebracht.

Henny Portman

Wouter van den Hoogen
De vraag voor mij is niet of Prince2 of welke andere methode goed is of een hype, een goede methode in slechte handen geeft geen gewenst resultaat. Ik weet wel hoe iemand een goede projectleider wordt. Net zoals je een goede chauffeur wordt - je haalt een rijbewijs en gaat oefenen in de praktijk. Uiteindelijk wordt het een automatisme en kan je bliksemsnel de juiste beslissing nemen. maar dat is wel op basis van ervaring en een aangeleerde methode. In mijn praktijk(ik ben geen projectleider maar consultant methoden en technieken) heb ik een sterke voorkeur voor projectleiders met ervaring in meerdere methoden en HRM ervaring. Voor ons werk gebruiken we een projectmethode met als basis TG en met invloeden van vele andere methoden. Ik heb een methodische manier van werken nodig om te kunnen monitoren en om te kunnen leren van het gevolgde proces. wij doen tientallen projecten per jaar binnen het bedrijf en als elk project anders zou rapporteren is het totaal aan projecten niet meer te sturen of te bewaken. Methodisch betekent zeker niet star en bureaucratisch wat mij betreft. In mijn ervaring wordt het bureaucratisch genoemd (of het nu P2 is of TG) als de mensen die er mee moeten werken de methode niet beheersen en inderdaad overgaan tot het invullen van formulieren zonder te snappen waarom

Goede discussie over Prince 2 waarbij mijns inziens een aantal misvattingen over deze sterke, maar vaak onjuist toegepaste, methodiek naar voren komen.

1. Prince 2 is een projectmanagementmethode. De in dit artikel gehanteerde definitie gaat voorbij aan wat naar mijn mening de belangrijkste component van een methode is: het gebruik van processen die in de praktijk hun waarde hebben bewezen.
2. Prince 2 is een model. Het behalen van een certificering geeft theoretische kennis van de methode aan en zegt niets over het in de praktijk goed kunnen toepassen van de methode. Goede praktijkervaring staat hier los van.
3. Prince 2 is geen bureaucratische methode. Integendeel, Prince2 roept vooral op om met heel veel verstand een slimme inrichting te kiezen. Slim in de zin dat je als projectmanager het zo moet inrichten dat het past bij het project dat je uitvoert, de organisatie waarin je dat doet en de mensen waarmee je dat doet.
4. Prince 2 is gericht op het neerzetten van een goed project waarbij een projectmanager een hoofdrol speelt. Het pretendeert geen volledig overzicht van de competenties en daginvulling van een projectmanager te geven. Als selectiecriterium is een P2 certificaat dan ook veruit onvoldoende.
5. Logisch dat Prince 2 minder aandacht heeft voor zachte aspecten als de betekenis van het resultaat voor de organanisatie. Prince 2 benoemt een wereld achter de business case die het verder niet verkent.

Ik ben niet overtuigd van de toepasbaarheid van het onderzoek van Dijksterhuis op projectmanagement methoden. Het onderzoek lijkt me juist gericht op routinematige werkzaamheden, De conclusie is op zich niet onlogisch, de ervaren projectmanager heeft de methode in de vingers en hoeft het theorieboek niet in elke situatie erbij te pakken. Verschil tussen een goede en slechte projectmanager is misschien wel dat de slechte een methodiek zonder meer volgt en een goede de methodiek gebruikt om succesvol te zijn en de methode met verstand toepast en naar zijn/haar hand zet waar nodig.